INDO TIMES Online - ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਊਜ਼ ਪੇਪਰ।

ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਕਿਸਾਨ ਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤਰਾਰ ਜਿਹਾ ਗੱਭਰੂ ਬੋਲਿਆ, “ਲਉ ਵੇਖ ਲਉ ਟੀ.ਵੀ.

ਪਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਬੰਦਾ ਸੀ।ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਉਨੂ ਉਹਦੇ ਦਾਦੇ ਪੜਦਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ।ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੰਚਾਇਤੀ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ

ਘਰਾਂ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਅੱਜ ਰਾਖੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਸਰਲਾ ਦੁੱਖੀ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀ

ਮਕਾਨ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਲ ‘ਤੇ ਵਰਾਂਡੇ ਦੇ ਕੌਲ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਬੈਠਾ ਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਆਲਮ ‘ਚ ਬੈਠਾ ਦੂਰ ਬਨੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਿਲਕ ਰਹੇ

ਬੈਂਕ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬੈੰਕ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਗੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਾਲੀ

ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੇਕਰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ, ਗਰੀਬ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਤੰਗ ਜਿਹੇ ਮੁਹੱਲੇ

“ਬਾਬੂਜੀ! ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਬਹੁਤ ਬੀਮਾਰ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?” ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਕਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਮੁੰਡਾ ਆਸ ਦੀਆਂ

ਰਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ ਪੈਨਸ਼ਨਰੀ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਹਿਲ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 20 ਮਰਲੇ ਦਾ ਪਲਾਟ

ਰਮੇਸ਼ ਦਾ ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।ਇਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਰਮੇਸ਼ ਨੇ ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਨਾਲ ਨਰਕ ਵਰਗੇ ਬਿਤਾਏ ਸਨ।ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ

ਹੱਸਦੀ ਖੇਡਦੀ ਭਾਨੋ ਜਦੋਂ ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜਦੀ ਤਾਂ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ “ਕੁੜੇ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਨਵੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਵੀਂ ਆਪਾਂ ਕਿਧਰੇ ਜਾਣਾ ਐ।” ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ ਤੇ