ਔਰਤ ਦਿਵਸ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼
ਇੱਕ ਔਰਤ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਹੈ ਜਾਂ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤ? ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹਾਂ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਲਾਰਮ ਘੜੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰਸੋਈਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਧੋਬੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦਰਜ਼ੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਨੌਕਰਾਣੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਨਰਸ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹਰ ਸਮੇਂ ਘਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗਾਰਡ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨਿਸਟ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਡਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਨਾ ਛੁੱਟੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਤਨਖਾਹ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਤਰੱਕੀ। ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਉਹ ਭੋਜਨ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬਦਮਾਸ਼ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਘੂਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਟਿੰਡਾ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਪਨੀਰ ਵਾਂਗ ਸੁਆਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸੇ, ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਲਝਣ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਰਗਾ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਰਸੋਈ ਦੀ ਰਾਣੀ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਦਾਲ-ਰੋਟੀ, ਚੂਰਮਾ-ਚਟਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਰਗਰ-ਨੂਡਲਜ਼ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਟਿਊਬ ਮਾਸਟਰ ਤੋਂ ਕੋਚਿੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨਿੰਗ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਖਾਣਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ – ਕੀ ਮੰਮੀ… ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਮਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨੂੰਹਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਘਰ ਹੀ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚਣ। ਅੱਜ ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਮਕਾਜੀ ਨੂੰਹ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਚੈੱਕ ਮਿਲੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਚੰਦ ‘ਤੇ ਤਾਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਚੰਦ ‘ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ-ਦਾਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਟਨੀ ਪੀਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਤ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇਗਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮੋਬਾਈਲ ਦੋ ਮਿੰਟ ਲਈ ਫੜੀ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਇੱਕ ਬਦਮਾਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਔਰਤ ਦਿਵਸ 7 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਸੀ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ, ਉਹ 8 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਔਰਤ ਦਿਵਸ 8 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।