ਵਧਦੇ ਗਲੋਬਲ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਦੀ ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਜਲਵਾਯੂ ਸੰਕਟ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਲਾ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਵਰਗੇ ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜਨਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਤਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਪੈਨਲ ਆਨ ਕਲਾਈਮੇਟ ਚੇਂਜ (ਆਈਪੀਸੀਸੀ) ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਲ ਪੂਰਵ-ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ 1.5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ 8 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਨੇਚਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ 1.5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਅਣਐਕਸਟਰੈਕਟੇਬਲ ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ, ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਕਾਰਬਨ ਬਜਟ (CO2 ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਜਾਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ 1.5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ) ‘ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਲੇਖਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮੀਕਰਨ ਬਹੁਤ ਸਰਲ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 60% ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਅਤੇ 90% ਕੋਲੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਭੂਮੀਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ 50% ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੈਵਿਕ ਬਾਲਣ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹਟਣ ਦੀ ਅਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਮਤਲਬ 2015 ਪੈਰਿਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਇਹ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 2050 ਤੱਕ ਗਲੋਬਲ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ 3% ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੇਲ, ਗੈਸ ਅਤੇ ਕੋਲੇ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਗੈਰ-ਨਿਕਾਸਯੋਗ ਜੈਵਿਕ ਈਂਧਨ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 1.5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਟੀਚੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, ਅਮਰੀਕਾ, ਰੂਸ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਰਾਜਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਲੋਬਲ ਕੋਲੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਨੂੰ 97% ਅਣਐਕਸਟ੍ਰੈਕਟਡ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ। ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਚੀਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਗਭਗ 25% ਕੋਲੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਹਨ, ਨੂੰ 76% ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਫਰੇਕਿੰਗ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਰਕਟਿਕ ਜੈਵਿਕ ਬਾਲਣ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਛੂਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਮੱਧ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਲ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਨੂੰ 62% ਤੇਲ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਜੋ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਜੈਵਿਕ ਬਾਲਣ ਦੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।