ਆਤਮਾ ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਆਤਮਾਵਾਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭੂ ਲੋਕ (ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਲੋਕ) ਦਾ ਕਰਮ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਂਦ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੇ ਪਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਰਮ ਸੰਤੁਲਨ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕਦੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰ ਲੋਕ (ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਲੋਕ) ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਸ ਵੀ ਪਸਾਰ ਜਾਂ ਹੋਂਦ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰਾਧ ਹਿੰਦੂ/ਵੈਦਿਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਰਾਮੰਡਲ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪਸਾਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰਵਜ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ-ਪੋਤੀਆਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਅਣਚਾਹੇ ਯੋਨੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਂਦ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਕੁਝ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਗਊ ਦਾਨ ਕਰਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਤਮਾ ਹੋਰਨਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਬਸਤੀਵਾਦੀ (colonial) ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਚੁਣਿਆ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂਕੁਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਗਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਹ ਜੋ ਨਤੀਜਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਉਹ ਅੱਜ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਾਣੀ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
4000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਰੀ, ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆਈ, ਰੋਮਨ, ਮਾਯਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਫਲ-ਫੂਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਹੀ ਉਹ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੂਜੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਸਾਰਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਪਿਰਾਮਿਡ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਸਟਰਾਂ ਦੇ ਉੱਨਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗਿਆਨ ਦਾ ਜੀਵਿਤ ਸਬੂਤ ਹਨ।
ਵਿਗਿਆਨੀ ਅੱਜ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਣਿਤ, ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ, ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਗਹਿਰਾ ਗਿਆਨ ਸੀ। ਪਿਰਾਮਿਡ ਉੱਤਰ-ਦੱਖਣ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਫਟ ਓਰੀਅਨ ਬੈਲਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਤਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮੂਲ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਭਾਰੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਰਾਮਿਡ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੋਹੇੰਜੋਦੜੋ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵਿਟੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਰਮਾਣੂ ਵਿਸ਼ਫੋਟ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਰਾਮਾਇਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਨਤ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੇਦਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ — ਸ਼ਰਾਧ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਯੱਗ ਅਤੇ ਗਊਭੋਜ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਗੁਰੂਜੀ ਧਿਆਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਗਿਆਨੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ “ਸਨਾਤਨ ਕ੍ਰਿਆ: ਦਿ ਏਜਲੈੱਸ ਡਾਇਮੇਨਸ਼ਨ” ਵ੍ਰਿਧਾਵਸਥਾ-ਰੋਧਕ ਵਿਗਿਆਨ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ www.dhyanfoundation.com ‘ਤੇ ਜਾਓ ਜਾਂ dhyan@dhyanfoundation.com ‘ਤੇ ਮੇਲ ਕਰੋ।