ਹਰਿਆਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਧਿਆਪਕ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ, ਲਾਲ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਸ਼ਹੀਦ ਉਦਯਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੱਭਿਅਕ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭਿਵਾਨੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਿਵਾਨੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਰਵਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਵਰਗੀ ਰਿਚਪਾਲ ਗੈਦਰ, ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸਿੱਖਿਆ।)
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਨੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਫੈਲਾਏ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾ, ਆਤਮਾ ਵਾਂਗ, ਅਮਰ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਗਏ ਹਨ। ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਾ ਵੇਚਣ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਅੱਜ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਜ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਲਾਕਾਰ ਹਨ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਭਿਵਾਨੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਿਵਾਨੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਰਵਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਵਰਗੀ ਰਿਚਪਾਲ ਗੈਦਰ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸਿੱਖਿਆ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ। ਪਿਛਲੇ ਚਾਰ-ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ, ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਲਿਖੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ, ਪੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਆਪਕ, ਇੱਕ ਬੇਬਾਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਵੀ-ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ ਹਨ। ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ, ਲਾਲ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਸ਼ਹੀਦ ਉਦਯਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੱਭਿਅਕ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਯੂਟਿਊਬ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਾਹੀਂ ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਆਡੀਓ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਸਨੇ ਹਰਿਆਣਵੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ‘ਤੇ ਦੇਖੇ ਅਤੇ ਸੁਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗਾਇਕ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਗਨਤਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹਾਵੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਸੇ ਖਰਚ ਕਰਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਜ ਦੇ ਭੜਕੀਲੇ ਪੋਰਨ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਪਿਤ੍ਰੁਭਕਤ ਸ਼ਰਵਣ ਕੁਮਾਰ-ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਕੀ ਫਟਕਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਆਡੀਓ ਐਲਬਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ‘ਕਦੇ ਗਏ ਵੋ ਨੱਥੂ-ਸੁਰਜਾ’ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ‘ਤੇ ਫਿਲਮਾਇਆ ਗਿਆ ਉਸਦਾ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਗੀਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ‘ਨਰਸੀ ਕਾ ਭਾਟ’ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਯੂਟਿਊਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੋਸ਼ਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ‘ਤੇ ਘਟੀਆ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਆਡੀਓ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਜਦੋਂ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰ ਪੈਸੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਘਰ ਬੈਠੇ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਕਲਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਦੇ ਸਕਾਂਗੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਹਿਣਯੋਗ ਸਮਾਜ ਛੱਡ ਸਕਾਂਗੇ। ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਕੀ ਦੇਖ ਅਤੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਗੜਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੀਤਾਂ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯੂਟਿਊਬ ਵਰਗੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ‘ਤੇ। ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਪੈਕੇਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਸਕਣ। ਸਾਡੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਯੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਗਿਨੀਆਂ, ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਛੋਟੂ ਰਾਮ ਵਰਗੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਸਾਡੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਭਾਰਤ ਸੌਂਪ ਸਕੀਏ। ਜਿਸਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅਜਿਹੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ।