CultureArticlesBreaking NewsLatest NewsPunjab

ਜਦੋਂ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਘਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ !

ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰੁਤਬੇ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਮਾਣ-ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲੇਖਕ: ਵਿਜੈ ਗਰਗ, ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਅਤੇ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਕਾਲਮਨਿਸਟ।

ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਮਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰੀ, ਬਰਾਬਰੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸਹਿਜ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰੁਤਬੇ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਮਾਣ-ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਤਾਂ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਸਲ ਮਹੱਤਵ ਕੀ ਹੈ?

ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ, ਦੌਲਤ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅਸਲ ਚਰਿੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿੰਗੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ, ਵੱਡੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਲਿੰਗ-ਅਸਮਾਨਤਾ ਆਧੁਨਿਕ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀਆਂ ਅੰਦਰ ਕਾਇਮ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਉੱਚ-ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਘਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮਰਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ, ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਬਣਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਧੀ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸਮਝੌਤੇ ਕਰਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਸੋਚ ’ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਆਧੁਨਿਕ ਸੋਚ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚਲੇ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਨੌਕਰੀ, ਪਹਿਰਾਵੇ, ਦੋਸਤੀ, ਆਰਥਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ ਸਬੰਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ’ਤੇ ਬੇਲੋੜੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮਰਦ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।

ਨਿਰਾਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਪੱਸ਼ਟ ਭੇਦਭਾਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਔਰਤ ਦੇ ਬੋਲਣ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਟੋਕਣਾ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ’ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਫ਼ਰਜ਼ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਨਿਰਾਦਰ ਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਪਰਿਵਾਰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਫਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੋਣਵਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਸਲ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਸੁਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੇਖੇ ਗਏ ਵਿਹਾਰ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਦੇਖੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੋਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸਵੈ-ਮਾਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿਆਹ ਆਪਸੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇ। ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਆਰਥਿਕ ਫ਼ੈਸਲੇ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹਮਦਰਦੀ, ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ, ਲਿੰਗ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਡਿਗਰੀਆਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਹੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਿਗਰੀਆਂ, ਨੌਕਰੀ, ਆਰਥਿਕ ਯੋਗਦਾਨ ਜਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹਰ ਔਰਤ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।

ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ’ਤੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਦੌਲਤ, ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਾਂ ਵਿੱਦਿਅਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਰ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਣ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਣ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਣ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਜਾਂ ਭੇਦਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਸਕਣ।

ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਕੁਝ ਵਿਹਾਰਕ ਕਦਮ

  • ਧੀਆਂ, ਨੂੰਹਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਮਾਣ-ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
  • ਘਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਵੇ।
  • ਪਰਿਵਾਰਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
  • ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਕਰੀਅਰ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
  • ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਬਰਾਬਰੀ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
  • ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਾਕਾਂ, ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਦਭਾਵਪੂਰਨ ਰਵਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
  • ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦਾ ਹੱਲ ਧਮਕੀਆਂ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਅਰਿਆਂ, ਸਮਾਗਮਾਂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦਿੱਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਾਡੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰਿਆਂ, ਰਸੋਈਆਂ, ਬੈਠਕਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰੱਕੀ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਰਾਬਰੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਪਰਿਵਾਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਅਸਲ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਹਾਰ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਘਰ ਦੌਲਤਮੰਦ, ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵਿੱਦਿਅਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਸ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਬਾਰੇ ਕਿੰਨੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀਆਂ ਅੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰਿਆ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Related posts

ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਯਾਦਗਾਰ !

admin

ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਫਲਾਪ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਫਿਲਮ !

admin

ਲਾਅ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨਾਂ ’ਚ ਮੱਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ

admin