ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਰਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ : ਨਵੀਂ ਖੋਜ

ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬਕ ਜਿਹੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੁੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਿਹਤਰ ਪਾਈ ਗਈ। ਇਹ ਅਧਿਐਨ Black Dog Institute ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ 35 ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ 1,548 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ, ਸਟਾਫ਼ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਬੰਧ ਹੈ।

ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?

ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਜਾਂ School Connectedness ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ:

• ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ ਸਕੂਲ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
• ਉਸ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੋਣ।
• ਉਹ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ।
• ਉਸ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ।
• ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
• ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਭਾਵਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ।

Year 8 ਵਿੱਚ ਜੁੜਾਅ, Year 10 ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ

ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਦੋਂ Year 8 ਵਿੱਚ ਸਨ, ਤਾਂ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਸਕੂਲ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਫਾਲੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1,548 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 1,040 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ 24 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹੋਏ ਫਾਲੋ-ਅਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ Year 10 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਜੁੜਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੀਆ wellbeing ਦੇਖੀ ਗਈ। ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੇ ਗਏ ਹੋਰ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਹੀ ਉਹ ਕਾਰਕ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਬਿਹਤਰ wellbeing ਨਾਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।

ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਦੀ ਕਿਸਮ ਜਾਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ

ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਸਕੂਲ ਕਿੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਸਕੂਲ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਪੱਧਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ’ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖਰਚੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਪਿਛੋਕੜ, ਸਕੂਲ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਬਾਰੇ ਸਟਾਫ਼ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ wellbeing ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਨਮੂਨੇ ਵਿੱਚ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਸਥਾਨ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਅਧਿਆਪਕ ਅਨੁਪਾਤ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ wellbeing ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਜਾਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਗੱਲਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕਈ ਢਾਂਚਾਗਤ ਕਾਰਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ wellbeing ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

Sarah Stevens ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?

Black Dog Institute ਵਿੱਚ Adolescent Mental Health ਦੀ Postdoctoral Research Fellow ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਲੇਖਿਕਾ Sarah Stevens ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ wellbeing ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਜਾਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਕੂਲ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਜੁੜਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਕੂਲ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। Stevens ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਗਏ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਹੀ ਉਹ ਕਾਰਕ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਬਿਹਤਰ wellbeing ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਸਕੂਲ ਖੁਦ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ wellbeing ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਣ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ wellbeing ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਸੀ

ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਹਤਰ wellbeing ਅਤੇ ਘੱਟ psychological distress ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। Psychological distress ਦਾ ਸਧਾਰਨ ਮਤਲਬ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਫਰਕ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਦਾ ਸਬੰਧ ਬਿਹਤਰ wellbeing ਨਾਲ ਤਾਂ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ, ਪਰ follow-up ਦੌਰਾਨ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਅਤੇ psychological distress ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ wellbeing ਅਤੇ psychological distress ਇੱਕੋ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮਕਸਦ, ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ positivity, purpose ਅਤੇ life meaning ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹਨ, ਅਧਿਆਪਕ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਕੂਲ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ wellbeing ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ ਕੀ ਸੰਦੇਸ਼?

ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ wellbeing ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਅਤੇ ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। Stevens ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੇ ਹੋਰ ਪੱਖ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਕੂਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚਾਗਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਹਿਮ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ wellbeing ਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵੱਲ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

1,548 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ’ਤੇ ਹੋਈ ਖੋਜ

ਇਹ ਅਧਿਐਨ 35 ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ 1,548 Year 8 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 1,040 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ 24 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹੋਏ follow-up ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਖੋਜ Black Dog Institute ਅਤੇ UNSW Sydney, Australian National University, KU Leuven ਅਤੇ Flinders University ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤੀ। ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਿਰਲੇਖ “Longitudinal Associations Between School-, Staff-, and Student-Level Factors with Student Psychological Distress and Wellbeing” ਹੈ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਚਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ wellbeing ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਢਾਂਚੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਆਪਣੇਪਣ ਅਤੇ ਜੁੜਾਅ ਨੂੰ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।